علميه و مرتبهء واحديت . و از اين جهت است كه أهل تحقيق نبوت أو را أزلي مىدانند . مرتبهء نازلهء اين انباء غيبى عبارتست از ظهور آن حقيقت مطلقه در عالم عين و خارج جهت تحقق هر عين بوجود خاص خود در صفحهء أعيان و اولين جلوه آن حقيقت عقل اولست كه « أول من بايعه هو العقل الأول » و لذا عقل أول حسنه‌اى از حسنات آن حقيقت كليه است و أول ظهور أو در جلباب وجود نوري جبروتى . سهم و نصيب هر نبي از تجليات اسمائيه تابع نحوه تعين و ظهور و استعداد غير مجعول عين ثابت و حقيقت أو در عالم أعيان و حضرت علميه است ، لذا همان‌طورىكه كليه أعيان در مقام تقدير و عالم قدر علمي اعضاء و ابعاض و اجزاء حقيقت محمديه‌اند ، در وجود خارجي نيز از توابع فروع آن أصل الأصول عالم وجودند و نبوت و ولايت أنبياء مانند شريعت آنان نيز از توابع و فروع آن حقيقت كليه است كه « آدم و من دونه تحت لوائي » . تحقيق عرشى حقيقت محمديه در مقام قوس نزولى و معراج تحليلي بعد از تجلى و ظهور در صور عقول و نفوس و حقايق برزخي و مثالي و ظهور در عالم شهادت و تنزل از مقام غيب و استقرار در رحم مادي ، از آن جهت كه صعود بر طبق نزول است و رجوع ببدايات كه همان حقيقت نهايات باشد ، جهت پيوند بأصل خود كه غايت خلقت و كمال استجلاء بر آن مترتب